ตลาดซื้อขาย ทางสัตวแพทย์ชมรมผู้บรีหารสถานพยาบาลสัตว์สัตวแพทย์เสวนาคลินิกออนไลน์จัดหางานสำหรับสัตวแพทย์ Home Contact Us About Us
WebBoard
สัตวแพทยสมาคม
ส.ควบคุมฟาร์มสัตว์ปีก
ส.สัตวแพทยผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์
สัตวแพทยสมาคมแห่งประเทศไทย
คณะสัตวแพทย์
ม.มหานคร
ม.ขอนแก่น
ม เกษตรศาสตร์
จุฬาลงกรณ์
ม.เชียงใหม่
ม.เวสเทิร์น
ม.มหิดล
เวปไซน์ สัตวแพทย์
รพส กัลปพฤกษ์
รพส เนินพลับหวาน
รพส สุราษฎร์ธานี
รพส นครศรีธรรมราช
บล๊อค หมออิทธิเดช
อิทธิเดชสัตวแพทย์
รพส อุดรแอร์พอร์ท
คลินิกออนไลน์
ตั้งคำถามหรือกระทู้ใหม่ที่นี่
วิธีการดูแลสุนัขที่ป่วยเป็นไข้หัดสุนัข
(Reader : 58304)
ไอ้ลูกหมาป่วยเป็นไข้หัดค่ะ ตอนนี้อาการดีขึ้นมากแล้วแต่ยังไม่ไว้ใจ มีอาการกระตุก กัดฟัน น้ำลายฟูมปากบ่อยๆ แต่ไม่ชักเกร็งค่ะ คุณหมอช่วยแนะนำวิธีดูแลเพิ่มเติมหน่อยค่ะ โดยเฉพาะหลังจากที่กระตุก และกัดฟันแล้วเห็นเหงือกซีดขาวเป็นอะไรไหมคะ
Posted by : ชุภาวัน/เวลา : 23/10/2551 23:14:10
เพิ่งเคยเข้ามาเวปนี้ ดีจังเลยค่ะ ขอบคุณคุณหมอทุกท่านที่ช่วยตอบคำถามแก่ผู้ทุกข์ใจทุกคนค่ะ เมื่อตอนที่รู้ว่าไอ้ลูกหมาเป็นไข้หัด น้ำตาร่วงเลย ซื้อริชชี่มาจากสวนฯ วันที่ 14 ต.ค. กลับถึงบ้านทั้งอาเจียน ทั้งถ่าย เช้าวันจันทร์ส่ง รพ.เกษตร หมอเจาะเลือด ฉีดยาและให้ยาฆ่าเชื้อ วันรุ่งขึ้นดูผลเลือดไม่มีเชื้อไวรัส น่าจะมาจากอาหาร นัดอีกครั้งอาทิตย์หน้า ริชชี่หายท้องเสีย แต่ก่อนถึงวันนัดริชชี่มีอาการคัดจมูกเหมือนหายใจไม่ค่อยออก และท้องเสียแบบเรี่ยราด กระปิบกระปอย ตอนเช้าก่อนไป รพ.จามเป็นน้ำใส หมอบอกปอดชื้น น่าจะมาจากอากาศ และชอบนอนในที่เย็นส่วนที่ถ่ายเหลวติดเชื้อแบคทีเรีย ให้ยามากิน แล้วมาใหม่อาทิตย์หน้า
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :24/10/2551 0:54:17
แก้ไขค่ะ ซื้อมา 14 ก.ย. และเริ่มรักษา 15 ก.ย. ริชชี่กินยาแล้วท้องเสียก็หยุดเลย แต่อาการคัดจมูกและน้ำมูกไม่หาย หมอให้ยาเพิ่ม แล้วบอกว่าถ้าหวัดหายอาทิตย์หน้าค่อยฉีดวัคซีน ตั้งแต่วันที่ 15 ก.ย. - 13 ต.ค. ไปหาหมอรวม 6 ครั้ง นัดครั้งต่อไปวันที่ 23 ต.ค. ทุกครั้งที่ไปพบหมอริชชี่มีพัฒนาการที่แย่ลงตลอด จากคัดจมูก เป็นจาม เป็นไอ หายใจแรง แต่หมอก็พูดเหมือนเป็นแค่อาการหวัดธรรมดา แล้วก็ให้ยากินอย่างเดียว แต่ระหว่างที่มีอาการเหล่านี้ริชชี่ไม่เคยซึม เค้าร่าเริง เล่นซนตลอด แต่เราลองเปิดเน็ตดูว่าอาการเหล่านี้น่าป่วยเป็นอะไรบ้าง ที่น่ากลัวคือ ไข้หัด อยากจะถามหมอตรงๆแต่ไม่เคยเห็นหมอมีท่าทางจะบอกว่าเป็นโรคร้ายแรงอะไร ก็ไม่กล้าพูด ไป รพ.เกษตร ครั้งสุดท้ายวันที่ 13 เท้าริชชี่เริ่มเป็นเหมือนแผ่นลอกๆ แต่หมอคงไม่ได้สังเกตและเราก็ไม่กล้าบอก เพราะก่อนหน้านี้เห็นอะไรที่เท้าแปลกๆเคยให้หมอดูแต่หมอทำเหมือนไม่ค่อยใส่ใจ จนวันที่ 18 ริชชี่ซึมไปหน่อย ไม่ค่อยกินอาหาร วันที่ 19 ไม่ยอมกินเลย ตอนเย็นป้อนแบรนด์ได้นิดนึง สักพักชักเหยีดขา ไม่ไปแล้วเกษตรไปจุฬา ดีกว่าโทร 1133 หาเบอร์ รพ.จุฬา ถามทางแล้วรีบไป ตอนนั้นประมาณ 5 โมงเย็น นั่งรอไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึงคิว ดีใจจริงเพราะไปเกษตรทีไรรอไม่เคยต่ำกว่า 2 ชั่วโมงครึ่ง จากอาการและสภาพเท้าที่แข็งเป็นแผ่น หมอบอกว่าไข้หัดแหงๆ ให้น้ำเกลือ ดมยา และให้ยากลับไปกิน ตอนกลางคืนกระโดดลงจากเตียงไปแทะซี่โครงหมูที่ต้มไว้ให้ตั้งแต่ตอนเช้า ค่อยมีกำลังใจหน่อย หมอนัดทุกวัน จนถึงวันนี้ งดน้ำเกลือไป 2 วันแล้วแต่ยังดมยา และป้ายตาอยู่ อาการดีขึ้นเรื่อยๆ ถึงจะยังไม่ดีมากแต่ก็มีพัฒนาการที่ดีตลอด ยกเว้นอาการกระตุก กัดฟัน และเหมือนจะเอ๋อๆ คือทำอะไรช้าลงไม่เล่นไม่กัด แต่กินอาหารได้แล้ว ก็ซื้อ AD ให้กินผสมนมกินเองบ้าง ป้อนบ้าง ระหว่างมื้อทั้งไส้กรอก ซี่โครงหมู ไก่ต้ม กินได้ทีละนิดหน่อย แต่ขยันป้อนทุกครั้งที่ลืมตา สลับกับน้ำหวานบ้าง แบรนด์บ้าง ลิ้นจี่กระป๋องที่ชอบบ้าง ริชชี่เป็นลูกหมาปักกิ่งผสมชิสุห์แล้วอะไรอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้หน้าแปลกๆแต่น่ารัก ไม่น่าเชื่อว่ารักษาที่จุฬาแค่ 5 ครั้ง เวลา 5 วัน แตกต่างจากที่รักษามาเดือนกว่า ถ้าตั้งแต่เริ่มรักษาหมอเอะใจสักนิด ถึงแม้ว่าจะรักษาตามอาการแต่ถ้าเจาะจงและเน้นที่จะรักษาโรคนี้โดยเฉพาะให้คำแนะนำในการดูแลที่ถูกต้อง ให้ยากระตุ้นภูมิคุ้มกัน ริชชี่คงไม่ชักและไม่ต้องเอ๋ออย่างนี้ เข้าใจว่ามีเคสเยอะมาก ก็เป็นทางเลือกแล้วกันนะคะ เกษตรรอนาน บ้างครั้งความรอบคอบน้อย แต่ราคาถูก จุฬาเร็ว มีเวลาตรวจมากหน่อย แต่ราคาจะแพงกว่ากันนิดนึง เป็นบทเรียนถ้าน้องหมาแค่ท้องเสียหรือถ่ายเหลว หรือมีอาการเหมือนหวัดรีบไปหาหมอทันทีค่ะอย่าชะล่าใจ ถึงริชชี่จะหายแต่ต้องเป็นแบบนี้ตลอดชีวิต ก็ไม่เป็นไรเพราะถ้าไม่ได้ยาฆ่าเชื้อต่างๆจากเกษตร ริชชี่ก็คงไม่มีทางรอดแน่ๆ
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :24/10/2551 2:00:57
โชคดีจังที่ริชชี่หาย สุนัขที่บ้านก็เป็นเหมือนกัน อาการเหมือนริชชี่เลยซึ่งเราก็พาเขาไปรักษาเหมือนกันนะ เสยค่าใช้จ่ายไปเยอะมากแต่สุดท้ายหมอกลับบอกว่าไม่มีทางรักษา เราก็เลยไม่ได้พาเขาไปอีก สุดท้ายเขาก็จากเราไป ตอนนี้ยังเสียใจอยู่เลยที่ไม่ได้พาเขาไปรักษาที่อื่น ทั้งๆ ที่โรคนี้สามรถรักษาหายได้ แต่เราไม่ทราบคิดว่าคงไม่หายทั้งๆ ที่อาการเขาไม่ได้แย่เท่าไรนะ แค่หายใจขัด ไอ เหมือนจะอ้วก ฮือ ๆ เพราะเราอยู่ไกลจากรุงเทพด้วยแหละถึงไม่ได้พาเขาไปรักษา เพราะอยู่ต่างจังหวัด เอาใจช่วยริชชี่นะ ขอให้หายเร็วๆ
อยากทราบว่าการรักษาโรคไข้หัด รักษษได้เฉพาะหมอที่กรุ้งเทพฯเหรอค่ะ ทำไมหมอตามจังหวัด ถึงบอกว่ารักษาไม่ได้ ใครพอจะแนะนำรพ.ดี ๆได้บ้าง
Posted by :น้องลีโอ
วัน/เวลา :24/10/2551 9:49:43
โรคไข้หัดสุนัขเกิดจากเชื้อไวรัส ค่ะ ดังนั้น เราไม่มียาที่ใช้ฆ่าเชื้อไวรัสให้หายไปได้ 100 เปอร์เซน แต่สิ่งที่แตกกต่างในการติดเชื้อของแต่ละตัวขึ้อยู่กับ
1.ภูมิต้านทานจากแม่ ที่ถ่ายทอดให้ลูกทางน้ำนมเหลือ
2.ความแข็งแรงของลูกสุนัข
3.การดูแล และการรักษา

สุนัขที่ได้รับเชือแต่ละตัวแสดงอาการหนักเบาไม่เท่ากัน การหายหรือพยากรณ์โรคจึงต่างกัน สุนัขบางตัวแสดงอาการน้อย รักษาและดูแลดี ก็หาย โดยไม่มีอาการทางระบบประสาท สุนัขบางตัวเป็นหนัก ชัก ต้องพ่นยา อันนี้ก็หนักกมาก
มักจจะไม่มีคุณหมอท่านไหน รับประกันว่าสามารถรักษาหรือมียาดี การพยากรณ์โรคมาจากการการดูลักษณะภายนอก ว่าความรุนแรงของโรคไปถึงระดับไหนค่ะ
สุนัขที่หายจากไข้หัด บางตัวมีอาาการของระบบประสาท บางครั้งอาจจะต้องทานแยาระงับชักไปตลอด หรือไม่ต้องทานก็มี แต่ผลพวงของไข้หัด จะทำให้สุนัขเราดูแตกต่างจากสุนัขตัวอื่นค่ะ
Posted by :ดีเจจิน
วัน/เวลา :24/10/2551 12:42:08
ริชชี่ยังไม่หายค่ะ ยัง 50/50 เพียงแต่อาการบางอย่างดีขึ้น ขอบคุณน้องลีโอ ขอบคุณดีเจจิน ค่ะ รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นในเวลาที่ต้องการกำลังใจค่ะ เมื่อคืนริชชี่ไม่นอนมีท่าทางกระวนกระวายและกัดเคี้ยวฟันบ่อยๆ ทั้งคืนจนเช้า และส่งสายตาเหมือนขอความช่วยเหลือแต่เราไม่รู้จะทำอย่างไร ตอนเช้าเลยให้กินยาระงับการชักเลย ไม่รู้จะช่วยได้หรือเปล่าแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร ริชชี่ค่อนข้างซึม แต่ยังกระดิกหางและทักทายคนอื่นได้ วันนี้รีบทำงานให้เสร็จแล้วบ่าย 2 โมงกว่าก็พาไป รพ. ดมยา ป้ายตาเหมือนเดิม บอกหมอกับผู้ช่วยว่าริชชี่ซึมผิดปกติ เป็นเรื่องขำที่ผู้ช่วยบอกกว่า อาการเหมือนเป็นไข้หัดเลย เราเลยหัวเราะแล้วบอกว่านี่ยังไม่เป็นอีกหรือค่ะเราว่าเป็นตั้งแต่ที่มาวันแรกแล้วนะ (ผู้ช่วยคนนี้ดูแลริชชี่ตั้งแต่วันแรก) เลยหัวเราะกันหมดทั้งห้อง ขอชมผู้ช่วย 2 ท่านนี้มากค่ะ อาจจะไม่ทุกครั้งที่เจอแต่ก็เจอกันเป็นส่วนมาก แม้ไม่ได้อยู่ในห้องตรวจ แต่เมื่อเดินผ่านก็จะทักทายยิ้มให้ ที่ดีใจคือเค้าจำชื่อริชชี่ได้และเรียกทักทายบ่อยๆ ยังไม่รู้ชื่อแต่พรุ่งนี้จะเอาขนมไปฝาก (กลัวริชชี่จะเป็นอะไรไปก่อนแล้วไม่ได้เจอกันอีก) คุณหมอก็น่ารักค่ะหลายท่านเดินผ่านก็ทักทายยิ้มให้ นอกเรื่องเยอะเลย ระหว่างทางกลับบ้านริชชี่มีอาการกระตุก เคี้ยวฟัน จนถึงบ้านเป็นเวลาเกือบชั่วโมง ริชชี่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติแต่ละครั้งไม่เกิน 1 นาที จนต้องเอายาระงับการชักให้กินแต่ก็ยังไม่หยุด โทรไปถามฉุกเฉินหมอบอกว่าเป็นอาการปกติของหมาที่ป่วยเป็นโรคนี้ ถ้ามาหมอก็ให้ได้แต่ยาระงับประสาท ซึ่งเราก็ให้กินแล้ว ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วได้แต่กอดริชชี่ไว้ ปลอบใจ เค้าเหมือนมีน้ำตาคลอเบ้าตา แล้วเค้าก็อึใส่ขาเรา เราร้องไห้กอดเค้าจนเค้าหยุดกัดฟัน แต่หลังจากที่หยุดแล้วริชชี่มีอาการหวาดกลัว ระแวง เหมือนจำไม่ได้ สงสัยจะไม่ใช่แค่เอ๋ออย่างเดียวแล้วค่ะจะเป็นโรคประสาทด้วย และเหมือนว่าขาจะอ่อนแรง ไม่ค่อยมีแรงเดิน (สังเกตว่าขาอ่อนๆมาก่อนนี้สักวันสองวัน) เค้านอนตาแป๋ว แต่พอยื่นมือไปจับทำเหมือนกลัวๆ ต้องกอดและหอมเค้าเหมือนที่เคยทำเค้าเริ่มคุ้นขึ้นค่ะ สงสัยจะเป็นอาการทางประสาทเพิ่มขึ้นอีกขั้น ยังไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรอีก แต่ก็จะดูแลและรักษาเค้าให้ถึงที่สุดค่ะ สุดท้ายอยากถามคุณหมอว่าการที่ขาเค้าอ่อนแรงเราสามารถทำกายภาพให้เค้าเหมือนคนได้ไหม หรืออย่างที่เค้าพาน้องหมาไปว่ายน้ำที่สระจะช่วยให้ขาเค้าแข็งแรงขึ้นได้ไหมคะ ตอนนี้เค้ายังพอเดินได้อยู่เผื่อจะช่วยให้เค้าไม่พิการได้ถ้าเค้ารอดตาย
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :24/10/2551 22:52:05
ของเราก็เป็นคะแต่ไม่รู้ว่าใช่ไข้หัดหรือเพราะยังไม่ได้เทรต์เลยคะแต่อาการคล้ายเป็นหวัดตอนแรกนํามูกใสแต่อีกวันเขียวแล้วคะพอดีเพิ่งซื้อมาโทรไปหาคนขายเขาก๊บอกว่าเขาจะมารับไปรักษาให้จนหายแต่เรายังไม่แน่ใจเลยคะเขากินอะไรไม่ได้เลยซึมอย่างเดียวหมอที่เดิมบอกน่าจะเป็นหวัดเฉยๆๆแต่ก็ไม่เห็นหายซักทีหรือว่าจะเปลื่ยนหมอดีใครมีอะไรดีๆๆๆแนะนำด้วยคะว่าเราควรจะทำยังงัยดีหาทางออกไม่เจอแล้วกลัวเขาเป็นอะไรไป
Posted by :เอ๋
วัน/เวลา :25/10/2551 7:15:53
ถ้าไป รพ.สัตว์จุฬาพอไหวมั้ยคะ บอกหมอตรงๆเลยว่ากลัวจะเป็นไข้หัดช่วยตรวจละเอียดเลย ค่าใช้จ่ายจะสูงหน่อย แต่ก็ถูกกว่าเอกชนมาก รู้สึกว่าถ้าเจาะเลือดหาไวรัสตัวนี้โดยเฉพาะประมาณ 400 บาท ตรวจเลือดธรรมดาไม่เจอนะคะ ถ้าจะเปลี่ยนที่รักษาเอายาเก่าไปด้วยค่ะ หมอจะได้ทราบและรักษาต่อเนื่องเท่าที่ทำได้ ถ้าท้องไม่เสียหรือไม่อาเจียน ซื้อ a/d ที่รพ.สัตว์ใกล้ๆบ้าน ผสมนม (ถ้ากินแล้วไม่ท้องเสีย) หรือแบรนด์ หรือทั้งสองอย่าง แค่พอเหลวคนให้เข้ากัน ใช้ไซริงค์ดูดขึ้นแล้วป้อนไส่ปาก ถ้าเค้าปฏิเสธก็ค่อยๆที่ละนิดแต่บ่อยๆ อาจจะทุก 4 ชม.จำไว้ว่าโรคนี้ไม่มียารักษา เชื้อตัวนี้จะเข้าไปทำให้ร่างกายเค้าอ่อนแอลงเรื่อยๆจนมีเชื้อโรคต่างๆเข้าทำร้ายเค้า สิ่งที่เราจะทำได้คือทำให้ร่างกายเค้าแข็งแรงที่สุดเพื่อที่จะสามารถต่อต้านเชื้อโรคที่จะเข้ามาได้ อย่างที่คุณดีเจจินบอกว่าขึ้นอยู่กับภูมิคุ้นกันเดิมและความแข็งแรงของเค้าซึ่งเราไม่รู้ว่ามีเท่าไหร่ เราจึงต้องดูแลเอาใจใส่อย่างมากเน้นโปรตีนและวิตามิน รีบๆนะคะเวลามีค่ามากถ้าไม่อยากเสียเค้าไป เราไม่อยากให้ไอ้ลูกหมาตัวไหนเป็นเหมือนริชชี่ และตัวอื่นๆอีกเลย ที่สำคัญอีกอย่างเรื่องความสะอาดต้องไม่ให้เค้าได้รับเชื้อเพิ่มขึ้น แม้แต่เชื้อเดิมที่วนเวียนอยู่ในอากาศ รักษาความสะอาดบริเวณที่อยู่อาศัยของเค้า เครื่องใช้ต่างๆซักล้างบ่อยๆ ทำให้มีอากาศถ่ายเทและร่างกายอบอุ่นตลอด น้ำหวานผสมเฮลส์บลูบอยป้อนได้เรื่อยๆค่ะ ขอให้อาการป่วยไม่ใช่ไข้หัดนะคะคุณเอ๋
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :25/10/2551 9:03:02
ดีใจแทนริชชี่นะ ที่คุณชุภาดูแลและรักษาเขาเป็นอย่างดี ถึงเขาจะหายหรือไม่หาย เขาก็ภูมิใจแล้วล่ะที่ได้เกิดมาอยู่กับเจ้าของที่รักและดูแลเขาอย่างดีแบบนี้ ขอให้ริชชี่หายเร็วๆนะคะ ขอถามคุณชุภาหน่อยนะคะ น้องริชชี่เขาอายุกี่เดือนแล้วค่ะ แล้วยังไม่เคยฉีดวัคซีนเลยใช่ไหม ยังไงก็เอาใจช่วยให้ริชชี่หายเร็วๆ นะคะ ตอนที่น้องลีโอของเราเป็นไข้หัด ก็พยายามลงเวบถามแบบนี้ละ แต่เราไม่ได้อยู่กทม. เครื่องมือทางการแพทย์ที่ทันสมัยและหมอเก่งๆเลยไม่ค่อยมีเท่าไหร่ น่าสงสารลีโอจัง ตอนนี้เอาสุนัขมาเลี้ยงใหม่แล้วละ ดีใจที่เขาไม่เป็นไข้หัดเหมืนอตัวเก่า ฉีดวัคซีนครบแล้ว สุขภาพแข็งแรง แต่ตอนนี้ก็ยังข้องใจอยู่เลยว่าตกลงน้องลีโอของเราเป็นหัดจริงไหม หรือป่วยธรรมดา เพราะเราเอาสุนัขตัวอื่นมาเลี้ยงก็ไม่เห็นติดหัดเลย
Posted by :น้องลีโอ
วัน/เวลา :28/10/2551 11:58:37
ริชชี่จากไปแล้วค่ะ จริงๆแล้วอาการเค้าดีขึ้นเรื่อยๆ เมื่อวันเสาร์หมอบอกว่าปอดริชชี่ดีขึ้นมาก ขอดูอาการพรุ่งนี้อีกวัน ถ้าไม่มีอะไรก็จะใหหยุดดมยา เราดีใจมากเพราะถ้าปอดเค้าดีขึ้นก็แปลว่าริชชี่หายแล้ว แต่โชคร้าย เย็นวันนั้นฝนตกแรงมากเรากับริชชี่ยังไม่ถึงบ้าน ริชชี่โดนละอองฝน และอากาศเย็นมาก กลางคืนริชชี่ไม่ยอมนอน ไม่เข้าใจว่าเป็นอะไร นั่งแล้วก็เดินไปมา เหมือนคนนอนไม่หลับ บางทีก็ยืนหลับพอจะทรุดตัวนอนก็รีบลุกขึ้นตื่น เราก็พลอยนอนไม่หลับไปด้วย จนเช้าหกโมงเราก็พาไป รพ. หมอบอกปอดไม่ดีอีกแล้ว พอดมยาเสร็จก็กลับบ้าน ตกเย็นริชชี่ไม่นอนเหมือนเดิม แย่กว่าเก่าอีก ไม่ยอมล้มตัวนอนเลย เที่ยงคืนก็เลยพาไปฉุกเฉิน หมอตรวจเลือดอ๊อกซิเจนค่อนข้างต่ำ เลยให้อยู่ให้น้ำเกลือ กับอ๊อกซิเจน แล้วก็ดมยา น้ำเกลือหมดประมาณ 9 โมงกว่า หมอลองเอาอ๊อกออกเค้าหายใจได้ก็ให้กลับบ้านแล้วนัดใหม่วันอังคาร เช้าวันอังคารมีงานก็รีบเคลียร์จนเสร็จกลับมาถึงห้องเกือบเที่ยงริชชี่นั่งอย่างนั้นอีกแล้วเลยรีบพาเค้าไป รพ. พอหมอดูอาการแล้วก็พาไปฉุกเฉินให้อ๊อก ดมยา เอ็กซ์เรย์ปอด ริชชี่น้ำท่วมปอด ปอดเป็นสี่ขาวเกือบเต็มทั้งสองข้าง ต้องให้อ๊อกเกือบตลอด หมอฉีดยาปฏิชีวนะ กลูโคลส สรุปว่าเราต้องนอนกันอยู่ที่ รพ. กลางคืนหมอให้ยาขับน้ำ แล้วริชชี่ก็ฉี่ เรานอนไม่หลับเลยทั้งคืน เช้ามืดริชชี่อุณหภูมิสูงขึ้นต้องเช็ดตัวให้ 2-3 ครั้ง ความร้อนถึงลด ตอนเที่ยงต้องฝากริชชี่ไว้กับเตียงข้างๆแล้วกลับไปอาบน้ำมาอีกทีบ่ายสอง หมอดูแลวัดไข้ให้ยาตามเวลา ส่วนน้ำเกลือเราเคยได้ยินว่าถ้าให้มากน้ำจะท่วมปอด ซึ่งเราเป็นห่วงว่าจะเป็นการเพิ่มน้ำเข้าไปในปอดริชชี่อีกถามหมอหมอบอกว่าให้ช้าๆไม่เป็นไร แล้วน้ำเกลือเยอะแยะขนาดนั้นริชชี่เอาไปเก็บไว้ที่ไหน ไม่ให้ไม่ได้เหรอในเมื่อริชชี่กินอาหารได้ เราสงสัยจัง
อยากถามหมอว่า
1. ริชชี่น้ำท่วมปอดเพราะได้รับน้ำเกลือเมื่อคืนวันอาทิตย์หรือเปล่าคะ
2. การดมยานั้นทำให้เสมหะในทางเดินหายใจละลายหรือเปล่า ถ้าละลายมันหายไปไหน ริชชี่ไม่มีน้ำมูกเลย (ริชชี่จมูกบี้) มันเข้าไปอยู่ในปอดหรือเปล่าคะ
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :31/10/2551 21:24:24
เช้าวันพฤหัสประมาณ 2 โมง เอาอ๊อกออกจะป้อนข้าว ริชชี่ไม่ยอมให้เอาออก พอเอาออกก็รีบยื่นจมูกหาทันที เราก็เลยแซวว่าริชชี่เป็นเด็กติดอ๊อกซะแล้ว หมอมาตรวจอาการตามปกติ หลังจากฉีดยาและดมยาแล้ว ริชชี่พยายามลงจากเบาะนอน เราคิดว่าเค้าปวดอึ ถ้าปวดฉี่หรืออึเค้าจะพยายามลงจากที่นอน ก็เลยวางเค้าบนแผ่นรองซับ แต่เค้าเหมือนอึไม่ออกและก็ร้องงอแงซึ่งไม่เคยเป็นเลยตั้งแต่เลี้ยงมา วันนั้นหมอยุ่งกันมากมีเคสผ่าตัดเยอะ ไม่มีใครสนใจริชชี่ หมอฝึกงานมาวัดไข้ ริชชี่อุณหภูมิต่ำกว่าปกติ ก็เลยเอาแผ่นความร้อนมารองให้นอน เราบอกหมอว่าเค้าอึไม่ออก หมอจับท้องบอกว่าอึเค้าไม่ได้แข็ง ริชชี่ร้องอยู่พักใหญ่หมอมาจับท้องดูบอกว่าท้องอืดแล้วก็เดินหายไป เราพยายามนวดท้อง นวดตัว ก็ไม่หายร้องขอยาขับลมอยู่นานกว่าหมอจะเอามาให้ สักพักริชชี่ก็อึ แต่อึเสร็จก็ยังไม่หยุดร้องทั้งร้องทั้งเห่า ริชชี่เป็นอะไร เพิ่งสังเกตุเห็นริชชี่ ไม่มีแรงยืน ตั้งแต่ตอนที่จะลงจากเบาะแล้ว เอ๊ะ!นอนมากไปหรือเปล่า ริชชี่ร้องและพยายามยืน เกร็งท้องจนหางตั้ง ฉี่แตก ก็อึไปพอสมควรกับอาหารที่กินแล้วเป็นอะไรหรือว่ายังปวดท้องอยู่ เค้าร้องเอ็งๆๆๆและเห่าดังขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีหมอคนไหนสนใจริชชี่เลยดูแลแต่เคสอื่น หลายชั่วโมงจนเหงือกซีดตัวซีด เราแทบขาดใจ ริชชี่ทำท่าเหมือนหิวน้ำก็เลยเอาน้ำให้กินเค้ากินแบบกระหายมากผิดปกติอีกแล้ว ถามหมอฝึกหมอเฉย เกือบบ่ายสองทนไม่ไหวแล้ว บอกหมอฝึกงานว่าถ้าไม่มีหมอก็ช่วยเอาน้ำเกลือออกและคิดเงินเถอะจะเอาริชชี่กลับบ้าน (ตั้งใจว่าจะไปคลินิกแล้ว) หมอฝึกจึงไปตามหมอมาดูอาการให้ สักพักหมอที่บอกว่าริชชี่ท้องอืดก็มาแล้วบอกว่าริชชี่ไม่ได้ปวดท้องเพราะท้องอืดแล้วเค้าท้องอืดนิดหน่อยเท่านั้นแต่เค้าปวดเพราะเกร็งท้องพยายามหายใจ อ้าว!หมอรู้แล้วทำไมไม่รีบมาดูล่ะ ยังงี้ก็แปลว่าอาการไม่ดีน่ะสิ แล้วทำไมไม่มีใครสนใจริชชี่ โกรธหมอมาก ริชชี่เริ่มจะไม่ดีมากแล้ว เราสงสารเค้าจนน้ำตาร่วง สักพักก็มาตรวจโน่นนี่ วุ่นวาย ให้ดมยา ฉีดยา เอาเลือดไปเทสต์ อ๊อกต่ำมาก อุณหภูมิลงลงอีก ริชชี่แย่แล้ว
เหมือนโดนทุบหัว ลำดับเหตุการเริ่มเข้ามาในสมอง ตั้งแต่เช้ามืดที่ขาริชชี่ไม่มีแรง ขาดอ๊อกไม่ได้ อุณหภมิต่ำ เกร็งท้องหายใจ ต้องการน้ำมากกว่าปกติ เป็นเพราะอ๊อกซิเจนในเลือดต่ำ ปอดไม่สามารถฟอกเลือดได้ จะหายใจไม่ค่อยออก ทำไมหมอไม่บอกให้เรารู้ตัวบ้างเลย
ริชชี่ร้องครางขอความช่วยเหลือจากเราเหมือนทุกครั้งเราทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากเอาอ๊อกไปไว้ให้ใกล้จมูกเค้ามากที่สุด เค้าเอาลิ้นเลียอ๊อกเหมือนอยากจะกินมันเข้าไปให้เร็วๆ สลับกับร้องครวญคราง แล้วก็เห่าไม่หยุด หมอบอกว่าเค้าไม่ไหวแล้ว ที่เห็นอยู่เป็นอาการทางสมองเค้าไม่รู้สึกตัว หมอฉีดยาระงับประสาทให้
ตั้งแต่วันคืนวันเสาร์จนถึงวันพฤหัส เราได้นอนเต็มที่รวมกันแล้วไม่เกิน 10 ชั่วโมง เราทนได้ เพราะมีความหวังอยู่เสมอ แม้จะน้อยนิดก็ตาม แต่พอเห็นสภาพของริชชี่ตอนนี้แล้วแรงมันหายไปหมดเลยเราจะเป็นลมแล้ว ต้องฝากริชชี่ไว้กับเตียงข้างๆขอไปนอนพักในรถหน่อยมันเครียดมากเห็นเค้าร้องแบบนี้ทนไม่ได้จริงๆ
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :31/10/2551 22:18:47
...อ่านแล้วสงสารริชชี่จัง...
...เสียใจด้วยนะคะ...
Posted by :คนไกล
วัน/เวลา :1/11/2551 0:39:16
ประมาณ 15 นาทีเรากลับมาริชชี่สงบลง เพราะฤทธิ์ยา มีเสียงครางเบาๆบ้าง แต่ถ้าใครไปโดนตัวหรือได้ยินเสียงเราเค้าจะร้องดังขึ้น ยิ่งถ้าเป็นเสียงเราเค้าจะมองหาและครางเสียงดัง เหมือนเวลาต้องการความช่วยเหลือ เราไม่อยากอยู่ใกล้ๆเลยใจตอนนี้มันหมดแล้ว แม้แต่จะกอดให้กำลังใจก็ทำไม่ได้ เพราะเค้าจะยิ่งทุรนทุราย ทำให้เหนื่อยและต้องการอ๊อกซิเจนมากขึ้น ตัดสินใจกลับบ้านไปอาบน้ำและพักผ่อนทำใจสักพัก หมอถามเรื่องการรักษาต่อไป เราตัดสินใจไม่ถูกเหมือนกัน รู้แต่ว่าไม่ต้องการให้เค้าทรมาน ทบทวนแล้วคิดว่าหมอไม่สามารถเยียวยารักษาได้แล้ว ตั้งแต่วันพฤหัสจนถึงวันนี้ไม่มีอะไรดีขึ้น ถ้าไม่ได้สังเกตุเหมือนอาการจะทรงตัวแต่จริงๆแล้วเค้าแย่ลงทุกวัน หมอรู้แต่ไม่บอก การรักษาแบบเดิมๆไม่มีทางดีขึ้นแน่ ย้ายไปที่อื่นก็ไม่ทันแล้ว ริชชี่ไม่ชอบดมยาเลย มันอึดอัด เวลาที่ริชชี่ดิ้นหนีเราบอกเค้าเสมอว่า "ริชชี่ต้องอดทนนะลูก หมอกำลังรักษาหนูเดี๋ยวหนูก็จะหาย" เวลานี้มันหมดหวังแล้วเราไม่อยากบังคับริชชี่อีก ตอนนี้เค้าสงบแล้วไม่อยากให้เค้าทุรนทุรายจากการถูกบังคับ หรือยื้อเวลาให้เค้าอยู่ต่อไปในสภาพแบบนี้ นึกดูว่าอยู่แบบคนหายใจไม่ออกมันทรมานแค่ไหน เลยตัดสินใจขอให้หมอหยุดการรักษาให้แค่น้ำเกลือและอ๊อกซิเจนเท่านั้น รอเวลาให้เค้าจากไปอย่างสงบ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะนานแค่ไหน
กลับถึงห้องประมาณ 3 ทุ่ม หมดแรงหลับสนิทไปเลย สะดุ้งตื่นตอนประมาณ 4 ทุ่มกว่า มีความรู้สึกเหมือนริชชี่นั่งมองอยู่ข้างๆเตียง (หลังๆช่วงที่ไม่สบายหนักเค้าไม่ร้องขอขึ้นมานอนด้วย ถ้าเค้าอาการไม่ดีก็จะสื่อสารด้วยการนั่งมองเราข้างๆเตียง) ลืมตามาจะถามว่าหนูเป็นอะไร ก็นึกได้ว่าริชชี่อยู่ รพ.ไม่ได้คิดว่าเค้าจะจากไปวันนี้แต่อยากไหว้พระบอกไม่ถูก แต่มันปวดหัวมากยังไม่อยากอาบน้ำอยากนอนต่อเลยกินยาลดไข้แล้วนอนต่อ ตื่นมาอีกทีเกือบเที่ยงคืนอาบน้ำแล้วก็จุดธูป สวดมนต์ ไหว้พระขอให้นำพาไปริชชี่ไปในชาติภาพที่ดี อย่าให้ริชชี่ทรมานทุรนทุรายเลย ไปถึง รพ. เกือบตีหนึ่ง ริชชี่จากไปแล้ว หมอถอดสายน้ำเกลือและอ๊อกซิเจนออกแล้ว ริชชี่นอนสงบบนเตียง สภาพไม่ยับเยินเหมือนตัวอื่นๆ ที่สิ้นใจในห้องนี้ เพียงแต่ตาปิดไม่สนิทเท่านั้น ตัวเย็นและเริ่มแข็ง เค้าไปหลายชั่วโมงแล้วน่าจะตอนที่เราสะดุ้งตื่นเค้าคงมาหาเราจริงๆ เพราะตอนนั้นเราหลับสนิทมากๆ เราจูบลาที่หน้าผากเค้าเหมือนที่เคยทำ "ไอ้ลูกหมาของแม่ไปดีแล้วนะลูก ไม่ต้องทรมานอีกแล้ว แม่มารับกลับบ้าน" ให้ริชชี่นอนบนเบาะของเค้าแล้ววางไว้บนเตียง นอนด้วยกันเป็นวันสุดท้าย ตื่นมาหกโมงเช้า ออกไปใส่บาตร ไม่ลืมลิ้นจี่กระป๋องของโปรดของริชชี่ กลับมาขุดดินฝังเค้าไว้ใต้ต้นไม้ใกล้ๆ ฝากเจ้าที่เจ้าทางช่วยดูแลริชชี่ด้วย
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :1/11/2551 1:20:22
เราซื้อริชชี่มาตอนนั้นเค้าอายุประมาณ 2 เดือน ไม่ได้ตั้งใจไปซื้อ เย็นแล้วประมาณ 5 โมง แต่เห็นริชชี่แล้วถูกชะตาและสงสารคิดแค่ว่าทำอย่างไรดี ถ้าเค้าอยู่ที่นี่ไม่นานคงต้องตาย เค้าต้องป่วยแน่ๆและถ้าคนซื้อไปไม่ดูแลเค้าก็คงตายเร็วเหมือนกัน เราแทบไม่ต่อราคาเลย ทั้งที่ต่อครึ่งราคาเค้าก็ขายเพราะวันอาทิตย์แล้วหมาตามกระบะพวกนี้เค้าไม่เก็บไปเลี้ยงให้เป็นภาระหรอกตายก็โยนทิ้ง พวกคนใจบาป
ริชชี่น่าสงสารมาก เป็นลูกหมาที่น่าตาน่ารักแต่ตัวเต็มไปด้วยเห็บหมัดที่แห้งตายเป็นร้อยๆตัว ไข่ฝ่ออีกเพียบ พรุ่งนี้จะเอาไปหาหมอที่ รพ. เกษตร ตั้งใจไว้ ไปให้หมอตรวจว่าเป็นอะไรหรือเปล่า ไม่ต้องรอถามหมอคืนนั้นเค้าถ่ายเหลว และอ๊วก แต่ไม่ท้องเสีย การรักษาในวันรุ่งขึ้นจึงเริ่มต้น จากวันนั้นถึงวันนี้ 1 เดือนกับอีก 16 วัน รวบรวมใบเสร็จหมดค่ารักษาหมดไปหมื่นกว่าบาท ไม่รวมอาหารเม็ดยูคา ซีซาร์เพิ่มรสชาด ขนม อาหารบำรุง ซุปไก่ รังนก นับไม่ถ้วน (อาหารเม็ดเป็นถุง ซีซาร์เกือบ 10 แพ็ค ขนมกระป๋องใหญ่ ที่เหลือเอาไปให้ทานสุนัขจรจัด อุทิศส่วนกุศลให้ริชชี่) เงินเก็บมาด้วยความลำบากแต่เราไม่เสียดายเลย ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยที่ต้องดูแลเค้า ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันเค้าให้ความสุขกับเรามากมาย ทำอะไรตลกๆให้เราดูเสมอ ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันมีค่ามากมายจริงๆ ริชชี่รักเรามากเพราะเค้าไม่เคยได้รับความรักจากใครเท่าเรา เมื่อเค้าทรมานจึงหวังให้เราช่วย "ริชชี่แม่รักหนูนะ แม่พยายามที่สุดแล้ว" เราบอกเค้าก่อนที่จะเอาร่างเค้าวางลงไปในหลุม
ขอโทษเวปมาสเตอร์ที่โพสต์ข้อความที่อาจจะผิดวัตถุประสงค์ เราแค่อยากถ่ายทอดประสบการณ์การดูแลรักษาสุนัขที่ป่วยเป็นไข้หัดให้ผู้อื่นนำไปใช้เป็นแนวทาง อาจจะผิดบ้างถูกบ้าง ถึงแม้ว่าริชชี่จะไม่ชนะโรคร้ายนี้ แต่การที่ริชชี่ค่อยๆหมดลมหายใจ ไปในสภาพสงบ ไม่ชัก ไม่ถ่ายท้องเสีย ไม่อ๊วก เราถือว่าเราทำได้ดีที่สุดแล้ว ริชชี่หัวโหนกจมูกเล็กทำให้มีปัญหาเรื่องทางเดินหายใจ เค้าจึงรักษายากกว่าปกติ ถ้าใครนำวิธีการดูแลด้วยหัวใจนี้ไปใช้แล้วเค้ามีชีวิตรอด ก็ช่วยอุทิศบุญกุศลนั้นให้ริชชี่ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
Posted by :ชุภา
วัน/เวลา :1/11/2551 1:54:19
เสียใจด้วยนะคะ ริชชี่โชคดีมากเลยที่ได้คุณชุภาดูแล เชื่อว่าคงมีอะไรผูกพันมาก่อน เขาอายุสั้นแปลว่าทำกรรมาน้อยค่ะ ชดใช้กรรมแป๊บเดียวก้ต้องไปจุติใหม่ ตาลเชื่อว่ายังไงคุณชุภาก็จะได้เจอเขาอีกแน่ๆค่ะ
Posted by :แม่ชีต้าร์
วัน/เวลา :6/11/2551 17:02:04
ซึ้งจังเลย ดีใจแทนริชชี่จังคุณชุภายังโชคดีนะที่ได้ดูแลและรักษาริชชี่นาน แต่เราได้ดูแลลีโอแป๊บเดียวพอทราบว่าเป็นหัด คุณหมอก็บอกให้ทำใจ ไม่ยอมรักษาเลย เพราะบอกว่ารักาไปก็ไม่หายแต่แค่ช่วงสั้น ๆ แต่เราเสียค่าใช้จ่ายเป็นหมื่น แต่ไม่เสียดายหรอก ขอแค่หาย แต่กลับทรุดๆๆๆลง เศร้า ได้ฟังคุณชุภาเล่าเรื่องริชชี่ลแวคิดถึงลีโอจัง ขอให้ริชชี่ไปดีนะ ดีใจที่มีเจ้าของรักและดูแลเขาเป็นอย่างดี สู้ๆ นะคะ ต่อไปถ้าจะเอาน้องหมาตัวใหม่มาเลี้ยงขอให้ฉีดวัคซีนครบก่อนนะคะ จะได้ไม่เปลืองตังค์ค่ารักษาเรา เป้นกำลังใจให้ค่ะ
Posted by :ลีโอ
วัน/เวลา :7/11/2551 12:07:23
ตอนนี้น้องหมาฮานะก้อป่วยเหมือนกัน

ก้อเลยมาหาข้อมูลในเนตด้วย

ไม่ยอมกินอาไรไม่เล่นเหมือนเดิม

พาไปหาหมอแล้วแต่เวลากินยาก้อดีขึ้น

ตอนนี้เครียดมากๆๆๆๆๆ
Posted by :SNOP
วัน/เวลา :5/8/2552 23:58:24
แต่ก่อนหน้านี่เคยซื้อน้องหมามาเลี้ยงค่ะ แต่เหมือนจาป่วยๆๆมาจากที่ร้านแล้ว เพราะว่าเค้าจากไปเร็วมากเลยติดต่อไปทางร้านเค้ายินดีให้ตัวอื่นแทนมา แต่ก้อรักตัวนั้นไปแล้วล่ะ ตอนนั้นก้อเสียใจมากๆๆเกินจะพูดอาไรออกมาได้นี่แหละคนรักน้องหมา

ตอนนี้ก้อได้น้องหมามาใหม่ชื่อ ฮานะ ตอนแรกที่เอามาก้อซนๆๆแต่พาไปอาบน้ำที่ร้านหลังจากนั้นเค้าก้อป่วย มีอาการซึม ไม่กินอาหารเม็ดเลย กินแต่น้ำเข้าไป
พาไปหาหมอแล้วให้ยามาเยอะเหมือนกันหมอบอกให้กินกล้วยบดใส่น้ำอุ่นเพื่อเคลือบกระเพาะด้วย..
ก้อทำตามที่หมอสั่งมาทุกอย่างเลย

แต่อาการของฮานะตอนนี้ก้อยังไม่ดีขึ้นเลยมันทรมานจังเลยเพราะทำใจไม่ได้ถ้าเค้าจาต้องไปจากเราอีก..
ตอนนี้เลยได้แต่หาข้อมูลให้ได้มากที่สุดเพื่อดูแลเค้าให้ดีที่ที่สุดต่อไปทางหมอก้อบอกว่าไม่ควรฉีดยาเนื่องจากเค้ายังมีอาการป่วยอยู่

ไวรัสของสุนัขเป็นโรคติดต่อได้ง่ายด้วยดันซื้อมาในคอกเดิม..ตอนนี้ก้อแค่รอๆๆๆดูอาการอย่างใจจดใจจ่อค่ะและพาเค้าไปหาหมอเรื่อยๆๆ ยอมทุกอย่างเลย

ถ้าใครมีคำแนะนำอาไรก้อช่วยแนะนำด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
Posted by :SNOP
วัน/เวลา :6/8/2552 0:06:25
ขอแสดงความเสียใจกะน้อง ริชชี่ด้วยนะคะ..

คุณทำดีที่สุดแล้วค่ะ ซึ้งตอนนี้แนทก้อกะลังทำอยู่เหมอืนกัน
Posted by :SNOP
วัน/เวลา :6/8/2552 0:10:08
ตอนนี้ผมก็เป็นเหมือนกันเลยครับ นำไปที่รพ เกษตร สีวัน ก็บอกรายละเอียดทุกอย่างเพราะเราสังเกตุและเล่นกํบเค้าทุกวัน เลยรู้การเปลี่ยนแปลง ไปหาหมอรายละเอียดที่เราบอกไปเข้าหูซ้ายออกหูขวาทุกคนเลย ไปเจอมาสีครั้ง หมอ 3 คน เหมือนกันหมด เราก็ย้ำแล้วตั้งแต่คนที่ 2 ว่า เค้าเป็นหัดหรือเปล่าเพราะอาการเหมือนมาก แต่ก็เข้าหูซ้ายออกหูขวาหรือว่าเพราะผมไปตอนดึกครับ ผมผิดเหรอ ที่ทำงานแล้วกลับมาพาเค้าไปทุกวันเนี่ย หมอหวงแต่จะให้จบเคสแล้วรีบกับบ้าน นั่งรออยู่ได้ยินแต่ถามกันว่าเหลืออีกกี่เคส รู้สึกแย่จัง เรียนมาไม่ค่อยคิดจะรักษาให้จริงจัง ทำไปเพื่อเป็นการฝึกให้ตัวเองเก่งแล้วมีประสบการณ์ขึ้นหน่อยแล้วก็จบ ไปเท่านั้น เหรอไง เครียสมากเลยครับ เพราะตอนนี้คุณแม่ก็เครียสไปด้วย เพราะท่านอยู่บ้านทุกวันดูเค้าตลอด ตอนนี้เค้าก็ระแวงคนใสบ้านหมดแล้วเพราะเอาเค้าไปแต่ละที ต้องไปทำแผลที่ขาที่เค้าเลียจนเป็นแผลเค้าเจ็บจนเมื่อวานเค้ากระโดดกัดผมเลย ดีที่ผมจับไว้ทันแล้วนำเข้ากรงไป ตอนนี้ใครเข้าใกล้กรงเค้าก็ขู่ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนเราเล่นกะเค้าทุกวันกระโดดกอดเล่นตลอด แต่ก็เข้าใจว่าในบางตัวจะดูผิดปกติ และอาจเพราะเราพาเค้าไปเจ็บทุกวันก็ได้เค้าเลยเป็นแบบนี้ ผมขอโทษนะครับที่มาระบายในนี้แต่บอกจริง ๆ หมอไม่สนใจจริง ๆ ครับ อยากร้องไห้ T_T
Posted by :Hanumans
วัน/เวลา :11/8/2552 17:42:41
สุนัขพันธุ์ชิดสุ เป็นซีนส์ที่เต้านมค่ะและกัสจังก็อายุมากแล้วเราควรทำอย่างไรดีค่ะเคยปรึกษาหมอแล้วแต่หมอบอกว่าถ้าว่างยากลัวว่าจะไม่ตื่นค่ะมียาตัวไหนสลายได้บางหรือเปล่าค่ะ
Posted by :เมย์
วัน/เวลา :25/9/2552 9:08:56
Page : 12345678
[ next>> ]  [ Last ]  
แสดงความคิดเห็น
ข้อความ
รูปภาพ
ชื่อ
อีเมล์
ให้ใส่เป็นตัวเลขอารบิก
                    
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
กรมปศุสัตว์
สัตวแพทยสภา

 
eXTReMe Tracker
 
© 2014 All Rights Reserved
Powered by
thaivet.org